Efficiënte behandelingen van de Obsessief-compulsieve stoornis (OCD)

Dwanggedachten kunnen zeer verwarrend zijn en vooral de gedachten die tot angst stemmen die totaal vreemd is aan je normaal persoonlijk gevoel, doen je vragen stellen. Obsessies lijken uit het niets te komen, je hebt er geen controle over, en worden ervaren als opdringerig, ongepast en zinloos. De meest voorkomende dwanggedachten hebben te maken met vrees voor besmetting, twijfels, het ordenen van allerlei zaken, en agressieve  impulsen.

Dwanghandelingen verwijzen enkel naar de steeds herhalende gedragspatronen die worden uitgevoerd om de angst die met een obsessie gepaard gaat, te neutraliseren. Het voortdurend wassen van de handen bijvoorbeeld, is een poging om de vrees die veroorzaakt wordt door besmettingsangst, te verminderen. Het meest schrijnende aspect van een dwangstoornis is jouw onvermogen om het rituele maniërisme onder controle te houden, ondanks dat je beseft dat dit gedrag onaangepast en zelf-vernietigend is.

Natuurlijk hebben niet alle mensen die zich zorgen maken over de hygiëne, over orde en het beheersen van hun zaken een obsessief-compulsieve stoornis. Op dezelfde wijze heeft ook niet elke bizarre gedachte die we hebben of elk bijgelovig ritueel dat ons onregelmatig wel eens overvalt, iets met een dwangstoornis te maken. Het belangrijkste kernmerk dat nodig is om tot de diagnose van dwangstoornis te komen is dat deze gedachten en dit gedrag echt ongemak met zich brengen, leiden tot een verslechtering van het functioneren, of zo tijdrovend zijn dat ze het dagelijks leven beïnvloeden.

De meest efficiënte manier om psychologisch een dwangstoornis te behandelen is ze te leren onderscheiden en preventief daartegen te reageren. Zo zal een psycholoog aan iemand die besmettingsangst heeft, vragen om te spelen met het vuil van een bloempot en niet toe te geven aan de drang om zijn handen te wassen in het eerstvolgende uur. In eerste instantie zal het idee zelf je een aanzienlijk angstgevoel bezorgen en de drang dat je dringend het ritueel moet uitvoeren.

Als je echter regelmatig en systematisch wordt blootgesteld aan die angst, zal je geleidelijk aan minder behoefte hebben om toe te geven aan die drang en zal je een groter gevoel van zelf controle ontwikkelen. Voor jongere patiënten en voor hen die een mindere vorm van angstneurose hebben, suggereren de psychologen op de eerste plaats psychotherapie, en vervolgens als er na een maand of zo geen respons is, beginnen ze met medicatie. Voor de meer ernstige vormen van obsessief-compulsieve stoornissen, geven medicatie in combinatie met psychotherapie vaker een bevredigende respons .

Heeft u behoefte aan een goede psycholoog? Robert Haringsma is een Utrechtse psycholoog die gespecialiseerd is in onder andere dwangstoornissen en u kunt helpen om op een bedachtzame manier met uw stoornis om te gaan.

Efficiënte behandelingen van de Obsessief-compulsieve stoornis (OCD)

Dwanggedachten kunnen zeer verwarrend zijn en vooral de gedachten die tot angst stemmen die totaal vreemd is aan je normaal persoonlijk gevoel, doen je vragen stellen. Obsessies lijken uit het niets te komen, je hebt er geen controle over, en worden ervaren als opdringerig, ongepast en zinloos. De meest voorkomende dwanggedachten hebben te maken met vrees voor besmetting, twijfels, het ordenen van allerlei zaken, en agressieve impulsen.

Dwanghandelingen verwijzen enkel naar de steeds herhalende gedragspatronen die worden uitgevoerd om de angst die met een obsessie gepaard gaat, te neutraliseren. Het voortdurend wassen van de handen bijvoorbeeld, is een poging om de vrees die veroorzaakt wordt door besmettingsangst, te verminderen. Het meest schrijnende aspect van een dwangstoornis is jouw onvermogen om het rituele maniërisme onder controle te houden, ondanks dat je beseft dat dit gedrag onaangepast en zelf-vernietigend is.

Natuurlijk hebben niet alle mensen die zich zorgen maken over de hygiëne, over orde en het beheersen van hun zaken een obsessief-compulsieve stoornis. Op dezelfde wijze heeft ook niet elke bizarre gedachte die we hebben of elk bijgelovig ritueel dat ons onregelmatig wel eens overvalt, iets met een dwangstoornis te maken. Het belangrijkste kernmerk dat nodig is om tot de diagnose van dwangstoornis te komen is dat deze gedachten en dit gedrag echt ongemak met zich brengen, leiden tot een verslechtering van het functioneren, of zo tijdrovend zijn dat ze het dagelijks leven beïnvloeden.

De meest efficiënte manier om psychologisch een dwangstoornis te behandelen is ze te leren onderscheiden en preventief daartegen te reageren. Zo zal een psycholoog aan iemand die besmettingsangst heeft, vragen om te spelen met het vuil van een bloempot en niet toe te geven aan de drang om zijn handen te wassen in het eerstvolgende uur. In eerste instantie zal het idee zelf je een aanzienlijk angstgevoel bezorgen en de drang dat je dringend het ritueel moet uitvoeren.

Als je echter regelmatig en systematisch wordt blootgesteld aan die angst, zal je geleidelijk aan minder behoefte hebben om toe te geven aan die drang en zal je een groter gevoel van zelf controle ontwikkelen. Voor jongere patiënten en voor hen die een mindere vorm van angstneurose hebben, suggereren de psychologen op de eerste plaats psychotherapie, en vervolgens als er na een maand of zo geen respons is, beginnen ze met medicatie. Voor de meer ernstige vormen van obsessief-compulsieve stoornissen, geven medicatie in combinatie met psychotherapie vaker een bevredigende respons .

Heeft u behoefte aan een goede psycholoog? Robert Haringsma is een Utrechtse psycholoog die gespecialiseerd is in onder andere dwangstoornissen en u kunt helpen om op een bedachtzame manier met uw stoornis om te gaan.